Φανατισμός – Φανατικοί Άνθρωποι

Φανατισμός - Φανατικοί Άνθρωποι - Πέτρος Βαβουράκης M.Sc. – Συμβουλευτικός Ψυχολόγος ΨυχοθεραπευτήςΟ φανατισμός – απολυτοσύνη είναι ίσως η μεγαλύτερη μάστιγα της ανθρωπότητας. Οι φανατικοί άνθρωποι είτε είναι ηγέτες, είτε  οπαδοί, ικανοποιούν μία μεθυστική, εθιστική και τοξική διάθεση τους για αυτό-θαυμασμό για ξερολισμό (ας μου επιτραπεί) και ελιτισμό. Κατά τη ναρκισσιστική τους άποψη, μόνο αυτοί και οι όμοιοι τους συλλήβδην γνωρίζουν το φως, την αλήθεια και όλοι οι άλλοι άνθρωποι είναι λιγότερο σημαντικοί από αυτούς.

Αυτό που πιστεύουν, είτε είναι πολιτική, είτε θρησκεία, είτε επιστήμη, είτε φιλοσοφία, είτε αθλητική ομάδα, σπάνια τους κάνει φανατικούς. Ο τρόπος που το πιστεύουν και η όλη τους συμπεριφορά είναι αυτό που συχνά τους κάνει επικίνδυνους. Όταν ένας άνθρωπος είναι φανατικός δε χρειάζεται ούτε αποδείξεις, ούτε λογική. Είναι πάντα πανέτοιμος να χαλκεύσει τα στοιχεία όπως τον/την βολεύει και να διαστρεβλώσει την πραγματικότητα έτσι ώστε να έχει πάντα δίκιο. Στην πραγματικότητα, ο φανατικός βαθιά μέσα του θέλει να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη.

Πολλοί ψυχολόγοι πιστεύουν ότι ο φανατικός άνθρωπος ομοιάζει πολύ με τον ναρκομανή και τον αλκοολικό. Βρίσκεται μόνιμα κάτω από την επήρεια και ενώ είναι σίγουρος ότι αυτός μπορεί να «οδηγήσει» ακόμα κάτω από την επήρεια, συχνά τραυματίζει γύρο του κόσμο.

Η νοητική δομή του φανατικού είναι πολύπλοκη και καθόλου ισορροπημένη. Έχοντας την αδήριτη ανάγκη να επιβάλει τα πιστεύω του, ικανοποιεί μία ενδόμυχη ανάγκη. για σαδισμό, δίχως να αισθάνεται καθόλου τύψεις. Η προσωπικότητα του είναι σχεδόν πάντα κομφορμιστική, μισαλλόδοξη, ναρκισσιστική και βέβαια σαδιστική. Θέλει όλα να περιστρέφονται γύρω από αυτόν αλλά συνήθως αυτό βρίσκει έκφραση μόνο στις οικίες σχέσεις του και όχι στις ομάδες που ακολουθεί.

Βαθιά μέσα του ο φανατικός αμφισβητεί την αλήθεια που ακολουθεί, ένθεν κακείθεν, οι πρωτόγονοι αμυντικοί μηχανισμοί του εγώ του, δεν αφήνουν την αμφισβήτηση ποτέ να φτάσει στο συνειδητό του. Συνεπώς, αυτή η μόνιμη εσωτερική του σύγκρουση προκαλεί τη μόνιμη οργή του.

Τα πράγματα είναι απλά. Όταν κάποιος είναι σίγουρος γι αυτό που πιστεύει, δεν γίνεται να φανατιστεί. Ας δούμε ένα παράδειγμα. Εάν κάποιος είναι σίγουρος ότι η ομάδα του έχει τους περισσότερους τίτλους στη χώρα του και κάποιος τον κοροϊδέψει λέγοντας του ότι η ομάδα του δεν έχει πολλούς τίτλους, το πιο πιθανό είναι να γελάσει. Εάν όμως τον κοροϊδέψει ότι η ομάδα του έχει αγοράσει τους τίτλους της και μέσα του έχει αυτή την αμφιβολία, τότε θα εξαγριωθεί και θα φανατιστεί.

Πέτρος Βαβουράκης M.Sc.